جناس مونجوقلار ( شعر ترکی )

 ایندی      دئدیلر  جانا  سیندی

سوزده  گوزللیک  اولسا     سوزون یوخ ،جناسیندی

 

بوچایدا  باشدان باشا     سو ده یه ر، داشان داشا

فیکیر قالار، ضای  اولار   کوچمه سه  باشدان باشا

 

بوقاصد  هاردان گلیب      هانسی  دیاردان گلیب

مکتوبلاری اییلیه ،کور      هانسیدی  یاردان گلیب

 

داغلیق ، داغا یاراشار       داغی ، یارلا  یار،آشار

تکلیک یاراشیق اولسا      تک  آللاها ، یاراشار

 

عزیزی یم ،باغدا نار      باغدا هئیوا ،باغدا نار

گوله هرنه  ظلم اولار     باغوان دانار ، باغ دانار

 

بوباغدا  بولبول آغلار      بولبول آغلار ، گول آغلار

اورک کی ، قانا دوندو     هرنه  دئسن گول!،آغلار

 

بو یوللار ، باغلی یوللار      مئشه لی،باغلی یوللار

بو یوللاردان یارمنه        هرآی ، بیرباغلی یوللار

 

باغا گل،یاسمن در      یا گول در،یا،سمن در

اوزون کنارا چکمه      یا اود  اول،یاسمندر

 

داغلار هرایل قارایستر      یاغیش ایستر،قار ایستر

داغلاریلن  یاریشماق      داغ  کیمی،ایلقار ایستر

 

من عاشیق،سازی گوزلر      قارانقوش یازی گوزلر

گوزوم هر آی باشیندا         سندن بیر یازی گوزلر

 

بیلیر ائللر اوبالار      گوزل دئییب بابالار

عقلینن  آرواد آلان    ناباب آلماز،باب آلار

 

اومودون یارا باغلار     یار گلر،یاره باغلار

یارالی جان وئرنده     چاغیرار یارب!،آغلار

 

بو باغلار،دولو باغلار      قار یاغار،یولو باغلار

شهید عسکر آناسی    زولفونو یولوب،آغلار

 

عسکرم ، وطن:دردیم      غوور  ائدیب  بیتن دردیم

من  بیر اکینچی یم کی    جان اکدیم، وطن دردیم

 

بو داغلار  مرمر دولو      داش دولو،مرمر دولو

قادین وارمرده باش دیر   کیشی وار،نامرد اولو

 

عاشیق،سندن های گلسین/ های گلسین،هرای گلسین

هرگون هایین گلمه سه/ هرهفته،هر آی گلسین

 

عشقین هرزادی شیرین      درد آجی،دادی شیرین

فرهاد هاردا جان قویار؟      گورسه هاردادی شیرین

 

بوداغلاردان یارآشماز      یار سرینی،یارآچماز

یار سرینی ، یارآچسا     یارلیق اونا یاراشماز

 

باغا گیرن گول دردی      گول اییله دی،گول دردی

هره نی  بیردرد  ییخار    بولبولوده ، گول دردی

 

من قربانام سانازا      ساناز قویماسا  نازا

اورگیمده  یئرین وار     سن قانع اولسان آزا

 

عاشیقی  آرابیر،گل      آختار بیر ، آرابیر ، گل

هر گون گله بیلمه سن  نه اولار ، آرا بیر ، گل

 

(  ادب  )

مجلسلرده  چوخ بیلسن ده ، آز دانیش

اونجا  دوشون ، اوز فکرینی یاز ، دانیش

چوخ دانیشدین گوردون بیرایش چیخمادی

آزدانیش کی ، بلکه چیخسین آزدان ایش

 

از کتاب " آمان داغلار" صفحه 111

تمیز  هاوا  جگرلرده  مئی دوزلدیر.

هئی  ایچدیریر ، هئی دوزلدیر.

بو دره ده ، طبیعتین  گورونوشو

گوزل لیگین  کمالی دیر.

داغچیلارین ، آینا کیمی اورگی تک

صفالی دیر.

 

 استاد نصیر پایگذار " سلطان جناس ایــــــــــــــــــــــــران"

او سلطان   شعرجناس ایران است، اما هنوز شیرینی  لالایی ها و بایاتی های مادرش از یادش نرفته  چراکه هیچ شاگرد  متهد  آموزش های بنیادین  را از یاد  نمی برد  آری  وقتی  استاد نصیر پایگذار ٰ نصیر گهواره  بود با صدای دلنشین  مادر  شعر و شاعری  را  آموخت .

/**/

گؤیومون ٰ اولدوزوسان

آغزین دادی دوزوسان

داغلاردا چوبان اوللام

 نه قدرسن قوزوسان

استاد پایگذارنخستین  جرعه های  شعر و شاعری را در گهواره  نوشید  او در همان  دوران کودکی  با اصطلاعاتی  چون وطنٰ‌محبتٰ‌ سئوگیٰٰ‌سئومک ٰ‌سئویلمک  ٰ‌گول ٰ‌چیچک ٰ‌ چول چمنٰ‌ شح مه  چلنگ و ... آشنا شد و این کلمات اساس و پایه های اشعار استاد  را پی ریزی  نمود 

نصیر پایگذار متخلص به  " نصیر " در یازدهم بهمن ماه سال11 /11/ 1311 دیده به جهان گشود.  تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در شهر مرند و دانشسرای مقدماتی را در تبریز به پایان رسانیده  و به عنوان معلم در شهر مرند شروع به کار کرد. وی شعر سرودن را از کلاس پنجم ابتدائی شروع کرد و اغلب انشاهای خود را منظوم می نوشت      

استاد  پایگذار  معلمی را از آقای هاشمی   معلم اول ابتدایی اش  به ارث برده  است.  وقتی از استاد  اسم معلم اول ابتدایی اش را پرسیدم   بعد یک لحظه  سکوت گفت  : تو تمام عمرم چنین معلمی  را ندیدم  هرگز فراموش اش  نمی کنم.

آری شادروان هاشمی  چنان  بذر معلمی رادر دل  نصیر پایگذار کاشت که  او   یک بار دیگر به دنیا  بیاید  دوباره  معلمی را برمی گزیند.

استاد پایگذار را به عنوان  معلم ٰ‌شاعر نویسنده  و روزنامه می شناسیم  او شاعری را مادر ش ٰ‌معلمی   را  از معلم اول ابتدایی اش و نویسندگی را هم از معلم  اول راهنمایی اش   زنده یاد آقای  احمد شایا   یاد گرفت  .

او اکثر انشاهایش را به صورت منظوم می نوشته   و با راهنمایی های معلم  اول راهنمایی اش  جرقه های نویسندگی در  ذهن  اش  شعله ور شده   و به طوریکه  پس از 58سال   اولین کتاب استاد   به نام تاریمین تئللری و اشک شمع در سال 1369  از  زیر چاپ در اومد   

وی شعر سرودن را از کلاس پنجم ابتدائی شروع کرد  

  جان فدای  شمع رخسار تو چون پروانه کردم

سوختی بال و پرم را شمع من پروا نکردم

با نگاهی کشتی و درمان نمودی بانگاهی

جز به سویت ماه من سوی  دگر پر وانکردم

نخستین شعر استاد است.

استاد اعتقاد شدیدی به    مکتب انسانگرایی دارد او بر این باور است  آدمی قادر است به همه خواسته های خود برسد   اومی گوید با حلوا حلوا گفتن دهن شیرین نمی شود باید برای رسیدن به خواسته ها  شبانه روزی تلاش 

شود  تا عاقبت کار به کامروایی و خوشی سوق یابد.

بوتون دنیا سنین اولار  ایسته سن

ایسته مکدن   هیچ دایانما  ما ایسته سن

آزی دا وءرمزلر چوخ ایسته مه سن

سنه کیم دئییب دیر چوخ ایسته مه، سن

او به موسیقی اهمیت خواصی می دهد  و به همه سبک ها علاقه دارد  به گفته خودش روزی  چهار ساعت تمام  در کنار مزرعه  گندم نشسته و موسیقی  حاصله از برخورد باد به بوته های گندم   را کوش داده   استاد پایگذار می گوید من در شعر سرودن به دنبال  پیداکردن موسیقی به اشعارم هستم  چراکه  من به وزن و اهنگ یا همان موسیقی  شعر می گویم.

یکی از هفته نامه های   تبریز  طی یک نظر سنجی  اقدام به شناسایی افراد تاثیر گذار در استان آذربایجان شرقی نموده بود که استاد پایگذار   پنجمین  چهره تاثیر گذار استان در سال 1389   انتخاب شده بود.

استاد  پایگذار  چند ماه پیش در ترکیه    لقب  (یلدیز) ستاره  شاعران ترک نویس را  کسب نموده است   او پیشتر    لقب سلطان  شعر جناس را  هم  بدست آورده بود  با این اوصاف  سلطان  شعر جناس ایران تاج  سرش را  به ستاره مزین نمود  استاد پایگذار  در خصوص   مسئولیت  این  افتخار آفرینی  گفت: احساس می کنم    یک مسئولیت جدیدی به من  محول شده و من باید بعد از این بیشتر تلاش کنم و بنویسم تا بتوانم نماینده شایسته ای برای این لقب و جامعه شعر و ادبیات    باشم.

 پایگذار یکی از پر آوازه ترین و مشهورترین چهره  های ادبی  ایران  و جهان   است  او می کوید من هرگز به شهرت  اهمیت  ندادم  و نخواهم داد  چرا که  شهرت باعث می شود انسان  گرفتار یک غرور کاذب شود واین غرور آدمی را از رسالت و هدف اصلی اش دور می کند   من به جای شهرت  محبوب بودن را دوست دارم  چراکه این محبوبیت آدمی را جاودانه می کند  روزی در خیابان مردی مرا دیدو  به گرمی  تحویل ام گرفت   بعد از  خوش وبشی  گفت استاد چرا به خانه ما  دعوا انداختی  تعجب کردم  در حیرت بودم که آن مرد  با خنده گفت استاد من یکدختر  10 ساله و یک پسر 12 ساله دارم  هفته پیش به پارک رفته بودیم که پسرم  یک گل  را  از بوته اش  چید  دخترم شروع کرد به دعوا کردن با پسرم او گفت چرا  کل  را می چینی مگر نمی دانی  که  استاد پایگذار  گفته گل را  نچینید گل هم جان دارد

عاشیق اولدوم  مین بیر گولون بیرینه

هانسی  مکتب دئییب  گولون بیرینه

هیچ بیر گولو بوداغیندان  اوزمه رم

میلیون لار وئره لر گولون بیرینه

زنده یاد  دکتر منوچهر مرتضوی تاریخ نگار نامدار عارف و حافظ شناس بزرگ درباره نصیر می گوید:" شعرهای جناس ترکی نصیر هر یک، یک شاهکار بوده و اشعار جناس فارسی نصیر حال و هوای دیگری دارد. یک بیتی ها و دوبیتی های جناس ایشان در ایجاد موسیقی و آهنگ و زیبایی کلمات بی نظیر بوده و موجب غنی تر شدن زبان و ادبیات شده است. نصیر راستی ام الجناس است "نصیر درباره خود میگوید: جناس در شعرهای فارسی و ترکی من در خواب و بیداری جاریست و همیشه اگر هم خودم نخواهم جناس در شعرهایم صیرورت دارد و این موجب لذت من می شود.

پروفسور  حریری اکبر ی از فضلای شهر تبریز و استاد دانشگاه تبریز " نصیر " را الهه جناس و ایهام لقب داده است.روان شاد آقای احمد شایا " آلاو " شاعر و محقق و نویسنده چیره دست که در کلاس دوم متوسطه معلم نصیر بود. در روزنامه دیواری " مشعل " که هفتگی منتشر میشد و نصیر خود یکی از گردانندگان آن بود نوشته بود : " با این قریحه و استعداد نصیر " در آینده یکی از شعرا و نویسندگان بزرگ خواهد بود.

 "نشریه " حازار  شعر آخشاملاری " شبهای شعر خزر استانداری استان الازیق ترکیه در قسمت   بیو گرافی نصیر می نویسد: به وضوح می توان گفت که تا به امروز کسی در زبان فارسی و ترکی به اندازه ایشان شعر جناس نسروده و نیز به اندازه ایشان عاقلانه با کلمات بازی نکرده است. بدین سبب در ایران نصیر پایگذار را پدر شعر جناس نامیده اند.کتاب "  فارسی عمومی " که در دانشگاه آزاد اسلامی تبریز تدریس می شود یک صفحه اش را هم به سلطان شعر جناس  ایران " نصیر " اختصاص داده  و از اشعار جناس ایشان به عنوان شاعر جناس گوی معاصر نام برده است.

نصیر پایگذار  در سال 1389 به عنوان یکی از زنده نامان (چهر ه های  ماندگار) کلانشهر تبریز انتخاب گردیده است . کتاب اشک اسب (داستانهای واقعی)  در سال 1389 از طرف سازمان ملی جوانان ایران اثر برگزیده سال انتخاب شده  بود 

استاد پایگذار  چندین بار  برای شرکت  در جشنواره های مختلف  بین المللی   به کشورهای   همسایه سفر کرده است.

نمونه اشعار ترکی

آددیمـــــلاری‌ ده‌ره‌ ده‌ره‌     
داغی‌ گـــزدیم‌ دره‌، دره‌
دره‌دن‌ گـول‌ ده‌ره‌، ده‌ره‌   
اوره‌ییمیز شـاد قالاجاق
*
داغی‌ گزدیـــم‌ قالا قالا
قوْیمادیم‌ بیــر قالا، قالا
هر قالادا قـــــالا قــــالا
آغیزدا بیر داد قالاجــاق
*
ایه‌ر داملا دامـــا، داما!؟
ییخار دامی‌، دامــا داما
قالمایاجاق دام‌، آدامـــا
آدامنـــان‌ بیر آد قالاجاق

*

مات‌ قـــالمیشـــــام‌ قـــــارا تئله‌، آی‌ اوزه‌

اییلــــیب‌ دریـــــایـــــه‌ ایـــــستیر آی‌ اوزه‌

 

ماراقلی‌سان‌ شافاقلی‌سان‌ گون‌ کیمی‌

سن‌ چیخـــــاندا چیخا بیلــــمیر، آی‌، اوزه‌

 

سیز گئجه‌لر عــــالـــــــمــه‌ نور، یــــایاندا

ایستیر یئر اوزونــــــدن‌ نــــورون‌ آی‌، اوزه‌

آی‌ قــــالیب‌ بــولـــــودون‌ آلتیندا «نصیر»

گؤرســــــه‌نـــه‌ بیلمیری‌، قالیب‌ آی‌، اوزه‌

*

یارین‌ بوْیون‌ باغی‌ اینجه‌ اینجی‌دیر
یارین‌ بوْینون‌ اینجه‌ اینجی‌ اینجیدیر
اوْنون‌ ناخشی‌ دوشوب‌ آینا بولاقــا
قاینار بولاِ اوْدور، اینجی‌، اینجی‌دیر

*

یاریمین‌ بوْینوندا اینجه‌، بیر، اینجی‌
اینجه‌لر ایچینده‌ اوْدور، بیرینــــجی‌
اوْنون‌ گؤزلری‌نین‌ کیمیــاسی‌ وار!
بیر باخیشدا قیزیل‌ ائیلر، بیرینجـی‌

نمونه اشعار فارسی 

آنگه که سراید غزل عشق، شباهنگ

 خوش جلوه نماید ز تو ای یار، شب، آهنگ

در ظلمت شب نور تو خورشید جهانتاب

از بهر وصالت کنم ای یار، شب آهنگ

 *****

غرق کی گردد در این دریا، دلم

عاشق دیوانه ام، دریا دلم

من ز دل سرخورده، دل از درگهت

سر نهم آخر بدین در، یا، دلم؟

*****

ز مهر همه دلبران، دل، بری بود

ولی دلبر من عجب دلبری، بود!

چو آهو به یک جلوه دل می ربودی

تو گویی که کارش همان دلبری، بود

*************

در دل من همیشـــه مهمانی

گه به رویا و گه به مه، مـانی

ای پری از فرشتـــــه زیبایی

از مهانی همیشه مه، مـانی

*****

مـــــحفـــــــل بی غـــــل و غش بـا دوستان

خوش بـــــــود از هر گـــــل و هر بوستــــان

********

تـــــا شنیــدم آفتــــابی ســــر زده

 زین سبب خدمت رسیدم، سرزده!

راستی هــم پــــا ز سر نشناختم

 در تب و تابم چـــــو مـرغ ســــرزده

*********

به روی برگ گل رُز به شبنمی مانی

 تو آفتابی و بر مه، به شب، نمی مـــانی

 در این دیار فنا، ما چو شبنم

/ 0 نظر / 56 بازدید